برنامه‌ي «90» براي نخستين بار عملكرد تلويزيون درخصوص نحوه‌ي پخش بازي‌هاي فوتبال ملي را به نقد كشيد و عادل فردوسي‌پور پرسش‌هاي مخاطبان را با نماينده‌ي صداوسيماي كه در استوديو حاضر شده بود، در ميان گذاشت.

به گزارش خبرنگار سرويس تلويزيون ايسنا، برنامه‌ي «90» كه سال‌هاست عملكرد نهادهاي ورزشي و در مواردي عملكرد برخي سازمان‌هاي مرتبط را به نقد كشيده است، اين بار سراغ رسانه‌ي ملي رفت تا نحوه‌ي پخش بازي ايران و لبنان را به نقد بكشد.

 

در اين بخش از برنامه‌ي «90» كه شامگاه دوشنبه ـ 27 شهريور ماه ـ پخش شد، غلامرضا رفيعي ـ مشاور حقوقي سازمان صداوسيما ـ در استوديوي برنامه حاضر شد تا پاسخگوي انتقادهاي مجري برنامه كه از قول مخاطبان مطرح شد، باشد.

 

وي در توضيح اين كه چرا تلويزيون بازي ايران را مستقيم پخش نكرده است؟ گفت: سازمان‌هاي ورزشي دنيا مانند فيفا و AFC غالبا داراي حقوق انحصاري پخش مسابقات ورزشي هستند. سازمان صداوسيما هم در بخش فعاليت‌هاي ورزشي‌اش هميشه وارد مذاكره با اين سازمان‌ها براي خريد حق پخش مي‌شود. در 16 سال گذشته كه من در سازمان حضور داشتم شاهد خريد حق پخش مسابقاتي مانند جام‌هاي جهاني 2006 و 2010 ، بازي‌هاي آسيايي، المپيك و پارالمپيك بوده‌ام. با وجود اين گاهي هم دلالان داخلي قصد داشتند با فريب سازمان و جا زدن خودشان به عنوان نمايندگان سازمان‌هاي ورزشي قيمت خريد حق پخش را بالا ببرند.

 

وي در ادامه و در واكنش به سوال مجري برنامه مبني بر اين كه چرا تلويزيون با وجود علاقه‌مندي مردم به ديدن بازي تيم ملي حق پخش اين بازي را خريداري نكرد؟ گفت: سازمان‌هاي پخش تلويزيوني نمي‌توانند با توجه به معيارهاي خودشان به هر مبلغي تن دهند. تلويزيون هم مانند دستگاه‌هاي اجرايي كشور از بودجه عمومي ارتزاق مي‌كند. آن شركتي كه وابسته به AFC است، مبلغي را براي فروش حق پخش بازي‌هاي مقدماتي جام جهاني پيشنهاد كرد كه از كل مبلغ پرداخت شده براي خريد حق پخش جام‌هاي جهاني 2006 و 2010، المپيك و پارالمپيك و جام ملت‌هاي اروپا بيشتر بود. مبلغ اولي كه آنها پيشنهاد كردند، 40 ميليون دلار براي هشت بازي تيم ملي بود كه با مذاكرات بعدي به 10 ميليون دلار كاهش پيدا كرد.

 

فردوسي‌پور در ادامه بار ديگر تاكيد كرد كه صدا و سيما بايد با وجود بالاتر رفتن قيمت خريد حق پخش بازي‌هاي تيم ملي را خريداري مي‌كرد تا تمام مردم كشور بتوانند بازي ملي‌پوشان را ببينند.

 

رفيعي در پاسخ به اين سوال گفت: ورزش در برخي از سازمان‌ها تبديل به كالاي تجاري شده است. سازمان‌هاي ورزشي اخيرا روندي را در پيش گرفته‌اند كه بدون هيچ معيار اصولي قيمت‌هايشان را چهار برابر كرده‌اند به همين دليل حتي خود لبنان كه بازي در كشورش برگزار مي‌شد حق پخش بازي را نخريد. همچنين شركت ورلد اسپورتس گروپ كه وابسته به AFC است، پيشنهاد كرد كه ما بسته‌اي از تمام رخدادهاي چهار سال آينده را يكجا خريداري كنيم كه اين كار نيز براي ما شدني نبود.

 

مشاور حقوقي سازمان صدا و سيما در ادامه گفت: قراردادي كه از چهار سال پيش تا حالا داشته‌ايم چهار ميليون دلار بوده است كه حالا سه برابر شده است. اينجا بحث دفاع از حقوق مردم مطرح مي‌شود. در قوانين همه كشورهاي جهان به ويژه اروپا براي اين كه براي فروش حق پخش رقابتي ايجاد نشود و سازمان‌هاي ورزشي از حقوق انحصاري‌شان سوء استفاده نكنند، قوانيني را پيش‌بيني كرده‌اند كه بر اساس آن در صورتي كه سازمان‌هاي ورزشي حق پخش مسابقات اصلي كشورها را با قيمت‌هاي اصولي نفروشد شبكه‌هاي عمومي يا سراسري اين كشورها مي‌توانند بنا به تصميم خود از كانالي ديگر مسابقات را پخش كنند. ضمن اين كه نماينده شركت WSG به ما گفت كه از چهار ميليون دلار پرداخت شده در طي چهار سال گذشته نيمي از آن به فدراسيون فوتبال ايران پرداخت شده است. هر چند آقاي محمد نبي اين مطلب را تكذيب كرده است.

 

وي ادامه داد: مذاكرات ما همچنان ادامه دارد و سعي مي‌‌كنيم كه بازي‌هاي تيم ملي را براي مردم پخش كنيم، اما در عين حال براي منافع مردم نيز احترام قائليم و حاضر نيستيم كه براي پخش مسابقات ورزشي قيمت هاي خارج از عرف و گزافي را بپردازيم.